Αντιμετωπίζετε προβλήματα με τον ύπνο τού παιδιού σας;

Αντιμετωπίζετε προβλήματα με τον ύπνο τού παιδιού σας;

Το θέμα του ύπνου νομίζω πως απασχολεί κάθε οικογένεια με τον έναν ή άλλο τρόπο. Είτε έχουνε ένα βρέφος στο σπίτι, είτε έχουνε έναν έφηβο. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουνε μπορεί να είναι διαφορετικές, όμως παραμένουνε δυσκολίες. Η έλλειψη ύπνου, και η κακή ποιότητα ύπνου, επηρρεάζει το νευρικό σύστημα και τη διάθεση των παιδιών, αλλά και των γονιών. Με αποτέλεσμα οι γονείς να μην έχουνε την απαιτούμενη υπομονή, ηρεμία και διαύγεια στην καθημερινότητα τους. Δημιουργείτε ένταση στο σπίτι, και όσο πλησιάζει η ώρα του ύπνου για το παιδί, κορυφώνεται η γκρίνια και η νευρικότητα. Οι επιπτώσεις είναι αρνητικές και επιβαρύνεται η σχέση του ζευγαριού, αλλά και η σχέση γονιού με παιδί. Τι γίνεται λοιπόν με τον ύπνο?…αν εξαιρέσουμε τα οργάνικά προβλήματα που ενδεχομένως να έχει ένα παιδί και να το ταλαιπωρούνε στον ύπνο του…και αν εξαιρέσουμε και τις αρρώστιες…τότε τι μένει?

Είναι η κακή συνήθεια που έχει υιοθετήσει το παιδί? Ένα πρόβλημα είναι αυτό. Διότι μην ξεχνάμε πως ο ύπνος, σε ποσότητα αλλάζει όσο μεγαλώνει ένα παιδί αλλά και ο τρόπος που κοιμάται. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως το παιδί πρέπει να μάθει απο βρέφος να κοιμάται..Αυτό είναι υπέρβολή διότι κάθε παιδί έχει άλλες ανάγκες. Σίγουρα όμως δεν χρειάζεται το παιδί να μάθει ή μάλλον να εκπαιδευτεί να κοιμάται μόνο σε αγκαλιά, ή μόνο στο καρότσι, ή μόνο με κούνημα, ή μόνο στο κρεβάτι του. Σε περίπτωση που γίνει αυτό σημαίνει πως η ζωή σας θα περιοριστεί σε μεγάλο βαθμό, στην καθημερινότητα σας, στις μετακινήσεις, σε αλλαγές και στις διακοπές. Το ίδιο ισχύει αν το παιδί μάθει να κοιμάται μόνο μαζί σας, και είναι κάτι που δεν το έχετε επιλέξει. Διότι μερικές οικογένειες ήτε επιλέγουνε να κοιμούνται όλοι στο ίδιο κρεβάτι, ήτε για οικονομικούς λόγους και έλλειψη χώρου, κοιμούνται όλοι στο ίδιο δωμάτιο. Σε αυτές τις περιπτώσεις σπάνια υπάρχει πρόβλημα στον ύπνο. Τα προβλήματα που δημιουργούνται έιναι συνήθως ανάμεσα στη σχέση του ζευγαριού, και στην έλλειψη ιδιωτικού χώρου.

Αυτό όμως που χρειάζεται, είναι να υπάρχει μια συνοχή στον ύπνο. Το ίδιο που ενδεχομένως θα έκανε και ένας ενήλικας που δυσκολεύετε να κοιμηθεί. Θα έτρωγε πιο ελαφριά, θα απέφευγε την ζάχαρη πριν τον ύπνο διότι δημιουργεί υπεδιέγερση, θα έκανε ένα ζεστό μπάνιο, θα έβαζε τις πυτζάμες του και θα έπεφτε στο κρεβάτι με ένα αγαπημένο βιβλίο μέχρι να νυστάξει. Αυτό αν γίνεται κάθε βράδυ ίδια ώρα, τότε ο εγκέφαλος δίνει “σήμα” θα έλεγε κανείς, πως είναι ώρα για ύπνο. Η ίδια ρουτίνα χρειάζεται στα μωρά , και στα παιδιά λοιπόν. Μαθαίνει το παιδί και προσαρμόζεται σε αυτήν. Δημιουργείτε λοιπόν συγχρόνως μια μεγάλη αίσθηση ασφάλειας. Και αυτό είναι το ζητούμενο!

Διότι το πιο σύνηθες πρόβλημα που επηρεάζει τον ύπνο ενός παιδιού είναι οι φοβίες..Το παιδί μπορεί να φοβάται το σκοτάδι, τους κλέφτες, το σεισμό, τα τέρατα κ.ο.κ. Όσο μεγαλώνει και πλησιάζει την ηλικία που θα πάει δημοτικό, άρα είναι και πιο συνηδειτή θα έλεγε κανείς η σκέψη του, οι φοβίες κορυφώνονται. Αρχίζει και συνηδητοποιεί τους πραγματικούς κινδύνους γύρω του και η φαντασία του τους μεγαλοποιεί καθώς πλησιάζει η νύχτα. Ξαφνικά του είναι αδύνατο να μείνει μόνο σε ένα δωμάτιο σκοτεινό με κλειστή την πόρτα. Χρειάζεται κάποιο φως στο δωμάτιο ανοιχτό όλη νύχτα, και την πόρτα ανοιχτή να ακούει τι συμβαίνει και να νιώθει πιο κοντά στους γονείς του. Αν αντιμετωπίζει και πιθανούς τσακωμούς των γονιών, αντιπαραθέσεις, έναν χωρισμό ή κάποια μεγάλη αλλαγή τότε η ανασφάλεια που νιώθει επιδυνώνεται. Μένει μόνο το βράδυ και νιώθει πανικό για το τι μπορεί να συμβεί. Δεν μπορεί να νιώσει πουθενά ασφαλές παρα μόνο δίπλα στη μητέρα ή τον πατέρα, κουλουριασμένο στην αγκαλιά τους στο κρεβάτι τους. Το οποίο πλέον έχει πάρει μυθικές διαστάσεις!…είναι ο χώρος που φυλάσεται απο όλους τους κινδύνους του κόσμου! Σε αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται προσεκτικό χειρισμό, ώστε το παιδί σιγά σιγά να αισθανθεί πάλι τη θαλπωρή, και την εσωτερκή ηρεμία, ώστε να μπορέσει πάλι να αντιμετωπίσει τον έξω κόσμο. Χρειάζεται συζήτηση μαζί του, και επιβεβαίωση πως θα είστε στο διπλανό δωμάτιο και θα το προσέχετε πάντα. Τα βήματα προς το δικό του δωμάτιο πρέπει να γίνονται σιγά σιγά και με υπομονή μεγάλη απο μέρους σας.
Σκεφτείτε τον εαυτό σας σε μια κατάσταση που σας δημιουργεί τρόμο και πανικό, ώστε να καταλάβετε πως νιώθει το παιδί σας. Σκεφτείτε πως θα θέλατε να σας αντιμετωπίσουνε εκείνη τη στιγμή….Σιγουρευτείτε όμως, πως είναι ο φόβος το πρόβλημα και όχι η συνήθεια που το ξυπνάει το βράδυ και που σας έχει τόσο ανάγκη δίπλα του. Αν μάθει σιγά σιγά να αποκοιμιέται μόνο του χωρίς τη βοήθεια σας, ενδεχομένως να μπορεί να επαναλάβει πάλι τη διαδικασία κατα τη διάρκεια της νύχτας που θα ξυπνήσει.

Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν, να ερευνήσετε για πιο λόγο το παιδί σας ξυπνάει, ώστε να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε με επιτυχία το πρόβλημα. Το περιβάλλον που μεγαλώνει ένα παιδί, και οι καταστάσεις που βιώνει στην καθημερινότητα του, επηρεάζουνε άμεσα τον ύπνο του, όπως και το δικό σας!…Και να μην ξεχνάτε πως οι ανάγκες του ύπνου αλλάζουνε καθώς μεγαλώνει, όπως αλλάζουνε και οι δυσκολίες!